Περιγραφή
Τα αθωνικά έγγραφα μαρτυρούν την παρουσία του ρουμανικού στοιχείου στο Άγιο Όρος ήδη από τον 9ο αιώνα, μέσω της παρουσίας των Βλάχων νότια του Δούναβη (των Αρομάνοι). Από το δεύτερο μισό του 14ου αιώνα, τα έγγραφα αρχίζουν να μαρτυρούν τις φόρους των ρουμάνων ηγεμόνων, αλλά και την ύπαρξη ρουμάνων μοναχών στο Άγιο Όρος. Ο αριθμός των Ρουμάνων μοναχών του Αγίου Όρους αυξήθηκε με την πάροδο του χρόνου, ενώ στα τέλη του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα παρατηρήθηκε μια διαδικασία εδραίωσης της μοναστικής ζωής στο Άγιο Όρος. Ζούσαν μαζί με Έλληνες, Ρώσους, Βούλγαρους και Σέρβους μοναχούς ή σε δικά τους κελιά και καλύβες. Στα μέσα του 18ου αιώνα, ίδρυσαν το ρουμανικό σκήτη Λάκου, στην έκταση του μοναστηριού του Αγίου Παύλου, ενώ στα μέσα του 19ου αιώνα χτίστηκε από τα θεμέλια το ρουμανικό σκήτη Προδρόμου, στην έκταση του μοναστηριού της Λαύρας. Για τη σύνταξη του παρόντος έργου μελετήθηκαν και επιλέχθηκαν τα πιο σημαντικά αδημοσίευτα έγγραφα, με σκοπό να σκιαγραφηθεί η εξέλιξη των ρουμανικών θρησκευτικών ιδρυμάτων στο Άγιο Όρος, ξεκινώντας από την ίδρυση των σκητών Λάκου και Προδρόμου έως το έτος 1943. Στον τόμο περιλαμβάνονται επίσης 46 (δημοσιευμένα) έγγραφα από τους δύο τόμους «Ρουμανικά σχολεία και εκκλησίες στη Βαλκανική Χερσόνησο» (Εκδόσεις Πανεπιστημίου Βουκουρεστίου, 2004-2006).
